Przez wieki używano wiedzy o kolorach do przywracania równowagi i harmonii w organizmie człowieka. W Polsce do niedawna była to dziedzina nieznana i traktowana z "przymrużeniem oka". Od kilku lat coraz częściej interesują się nią jednak zarówno psycholodzy, jak i przedstawiciele innych dziedzin medycyny. Również w Polsce lekarze zaczęli dostrzegać dobroczynny wpływ kolorów na przebieg terapii. Kolory bowiem wywołują w nas zależnie od barwy różne reakcje: pobudzają, uspakajają, koją. Dlatego też coraz częściej w pomieszczeniach użyteczności publicznej, salach operacyjnych, biurach, nie wspominając już o domach, pojawiają się odpowiednio zestawione barwy.

Jeśli uzupełniamy niedobory energii poprzez naświetlanie odpowiednią barwą - sprawność organizmu wzrasta.

Koloroterapia pomaga uzyskać równowagę energetyczną w okresie rekonwalescencji, osłabienia organizmu, pomaga pokonać stresy, lęki, zaburzenia snu, optymalizuje procesy przemiany materii, uśmierza ataki migreny, leczy bóle - również chroniczne. Może być stosowana systematycznie poprzez zmysł wzroku lub miejscowo na skórę z niewielkiej odległości. Moc barw jest częścią naturalnej energii wszechświata. Otaczające nas kolory to część widma naturalnej energii emanującej ze Słońca. Wchodzą one w reakcje z naszą własną energią. Od najdawniejszych czasów stosowane do uzdrawiania udowodniły swoją terapeutyczną skuteczność. Nasze oczy przekształcają energię barw w energię chemiczną wzmacniając siły odpornościowe.

Kolory są potężnym narzędziem przydatnym w leczeniu całego szeregu chorób, począwszy od drobnych dolegliwości takich jak: bóle głowy i apatia, do przewlekłych zaburzeń w przypadku których powodują przywrócenie równowagi i ożywienie energii w całym ciele. Naukowo udowodniono, że leczenie kolorowym światłem przynosi znaczące korzyści dla ludzkiego organizmu.



Według najnowszych badań skóra jest w stanie wchłonąć światło kolorowe, jego drgania i przekazać je dalej do wnętrza ciała. Podobno pewnemu zespołowi rosyjskich badaczy udało się dowieść po wielu latach pracy, że w ciele ludzkim istnieją tory przewodzenia światła, które dokładnie odpowiadają przebiegowi południków w tradycyjnej medycynie chińskiej. Według tego światło jest rzeczywiście w stanie przenieść w głąb ciała energię i informacje i harmonizować niezgodności energetyczne.

Dzięki procesom zachodzącym w skórze, światło może pobudzać siły odpornościowe i regeneracyjne organizmu, osłabiając objawy chorobowe i zapobiegając przyczynom.

Kolorowe światło ma silny wpływ na organizm człowieka przywracając równowagę.

Sukces koloroterapii można wyjaśnić w ten sposób: choroba jest wyrazem braku pewnych częstotliwości (drgań) w komórkach jednego lub więcej organów. Odpowiadają one falom widma kolorowego. Jeśli uzupełni się ten niedobór drgań poprzez naświetlenie barwą, brak ten zostanie wyrównany, a sprawność organu wzrasta.

Światło jest niezbędne do życia człowieka, nie tylko poprawia nam nastrój, lecz jest także zasadniczym elementem każdego ekosystemu biologicznego. Każdy zna wpływ światła: w jasne i słoneczne dni czujemy się lepiej, niż w dni posępne, zasnute chmurami. W przeciwieństwie do naturalnego światła słonecznego, którego występowanie i intensywność silnie uzależnione jest od pory dnia i roku, nowoczesna terapia świetlna stosowana może być o każdej porze i w każdym miejscu. Światłoterapia znajduje zastosowanie zarówno w profilaktyce jak i w leczeniu. W naturalny sposób stymuluje regenerację na poziomie komórkowym.

Światłoterapia pomaga w:

Wskazania medyczne

Światło wchodzi do naszego ciała jako oscylacje energii poprzez skórę i oczy, i w rezultacie reguluje wiele jego biologicznych funkcji. Spektrum światła widzialnego wywiera pozytywny wpływ na skórę, tkanki i komórki krwi, a zatem może być stosowane w medycynie i kosmetyce. Efekty zastosowania najpierw zachodzą w skórze, a następnie są przenoszone na całe ciało. Poddanie komórek działaniu światła optymalizyje ich funkcjonowanie i polepsza zdolność komunikacji międzykomórkowej, co przynosi efekty.

Światłoterapia jest najbardziej efektywną formą leczenia depresji sezonowej. Podczas zimy od 80 do 90% wszystkich mieszkańców środkowej Europy zmaga się z brakiem energii i słabością. Medyczna nazwa tych objawów to depresja sezonowa, można się też spotkać z określeniem: choroba afektowa sezonowa(ang. Seasonal Affective Disorder - SAD).

Depresja sezonowa jest typem depresji, której objawy łączą się ze zmianą pór roku. Najczęściej spotykane objawy spowodowane są przez depresję zimową, której początek przypada na jesień i ustępuje na wiosnę. Jednakże niektóre osoby odczuwają tzw. przesilenie wiosenne.

Objawy:

Barwa jest zjawiskiem fizycznym, które ściśle związane jest z różnymi długościami fal w widzialnym zakresie widma elektromagnetycznego. Gdy wszystkie długości fal zakresu widzialnego widma występują z podobną intensywnością pojawia się światło białe.

Każdej długości fali odpowiada określony odcień barwy, który spostrzega oko ludzkie. Od 780 nanometrów ukazuje się światło czerwone, fiolet zaczyna się od około 380 nanometrów. Między fioletem a czerwienią leżą następujące długości fal dla światła niebieskiego, zielonego, żółtego i pomarańczowego:

380 - 450 nm Fiolet
575 - 585 nm Żółty
450 - 500 nm Niebieski
585 - 620 nm Pomarańczowy
500 - 575 nm Zielony
620 - 780 nm Czerwony

Dowolne barwy uzyskuje się przez mieszanie odpowiednich udziałów światła czerwonego, żółtego i niebieskiego. Te trzy barwy określa się jako addytywne barwy podstawowe, które występując z podobną intensywnością dają razem światło białe. Określone pary czystych barw spektralnych nazywa się barwami uzupełniającymi, np. czerwoni i zielony. Gdy te zostaną zmieszane addytywnie również da się uzyskać barwę białą. Barwy uzupełniające leżą w kręgu barw naprzeciwko siebie.

Czerwony, żółty i niebieski są barwami czystymi lub podstawowymi, których nie można wprowadzić poprzez mieszanie. Jednocześnie tworzą one podstawę dla zasady harmonii barw. Barwami mieszanymi lub barwami wtórnymi pierwszego porządku są: pomarańczowy (z czerwonego i żółtego), zielony (z żółtego i niebieskiego) i fiolet (z niebieskiego i czerwonego).

Rozróżnia się barwy ciepłe: żółto zielony, żółty, pomarańczowy i czerwony oraz barwy zimne: niebiesko-zielony, niebieski i fiolet. W zależności od wymieszania barwa skłania się bardziej do cech zimnych lub ciepłych.