Barwa jest zjawiskiem fizycznym, które ściśle związane jest z różnymi długościami fal w widzialnym zakresie widma elektromagnetycznego. Gdy wszystkie długości fal zakresu widzialnego widma występują z podobną intensywnością pojawia się światło białe.

Każdej długości fali odpowiada określony odcień barwy, który spostrzega oko ludzkie. Od 780 nanometrów ukazuje się światło czerwone, fiolet zaczyna się od około 380 nanometrów. Między fioletem a czerwienią leżą następujące długości fal dla światła niebieskiego, zielonego, żółtego i pomarańczowego:

380 - 450 nm Fiolet
575 - 585 nm Żółty
450 - 500 nm Niebieski
585 - 620 nm Pomarańczowy
500 - 575 nm Zielony
620 - 780 nm Czerwony

Dowolne barwy uzyskuje się przez mieszanie odpowiednich udziałów światła czerwonego, żółtego i niebieskiego. Te trzy barwy określa się jako addytywne barwy podstawowe, które występując z podobną intensywnością dają razem światło białe. Określone pary czystych barw spektralnych nazywa się barwami uzupełniającymi, np. czerwoni i zielony. Gdy te zostaną zmieszane addytywnie również da się uzyskać barwę białą. Barwy uzupełniające leżą w kręgu barw naprzeciwko siebie.

Czerwony, żółty i niebieski są barwami czystymi lub podstawowymi, których nie można wprowadzić poprzez mieszanie. Jednocześnie tworzą one podstawę dla zasady harmonii barw. Barwami mieszanymi lub barwami wtórnymi pierwszego porządku są: pomarańczowy (z czerwonego i żółtego), zielony (z żółtego i niebieskiego) i fiolet (z niebieskiego i czerwonego).

Rozróżnia się barwy ciepłe: żółto zielony, żółty, pomarańczowy i czerwony oraz barwy zimne: niebiesko-zielony, niebieski i fiolet. W zależności od wymieszania barwa skłania się bardziej do cech zimnych lub ciepłych.